พ่อ~แม่ท่านเก่งนะ แม้ท่านไม่มีปริญญาสักใบก็ยังส่งลูกจนจบปริญญาได้

“พ่อ-แม่ ” นี่..เก่งเนาะ

ไม่มี “ปริญญาสักใบ”

แต่ทำให้ลูกรับปริญญาได้

“พ่อ, แม่” นี่..ก็แปลกเนอะ

เลี้ยงเรา ให้โต..กว่าท่านได้ด้วย

“พ่อ, แม่” นี่..ก็แปลกดี

ไม่เคย..มีข้าวของดีๆ ใช้

แต่ทำให้ลูกเข้ากับสังคมได้โดย

“ไม่อายใคร”

“พ่อ, แม่” นี่..ก็ตลกดีเนาะ

ไม่เคยได้หยุดพัก แต่..ก็ไม่เคยบ่น

ท่านยอมทน, กับความเหนื่อย

เพียงเพราะ… กลัวว่า “เราจะไม่สบาย”

ท่านคือ “ คนที่, เชื่อมั่นในตัวเรา ”

แม้..ในวันที่เราหมด “ความเชื่อมั่น” ในตัวเอง

เหนื่อยเมื่อไหร่ กลับไปหา, กำลังใจที่บ้านน๊ะ

คนทางนั้น ไม่เคย, ดูถูกเรา

แม้ในวันที่… เรา “ดูถูกตัวเอง”

อย่ามองสิ่งที่ท่านทุ่มเทให้ เป็น “สิ่งเล็กน้อย”

เพราะ..มันอาจหมายถึง #ทั้งหมดที่ท่านทั้งสองมี

ข้าวกับเกลือ พ่อ,แม่..ทานได้

ถ้า..ลูกยิ้มได้ พ่อ,แม่ ก็..อิ่ม

เสื้อเก่าๆ พ่อ,แม่..ใส่ได้

แค่เห็นลูกมีข้าวของเครื่องใช้ พ่อ,แม่ ก็..อุ่น

ไม่รู้ว่า.. เรานึกถึงพ่อ,แม่ตอนไหนบ้าง..?

แต่สำหรับท่าน คงไม่มีเวลาไหน, ไม่นึกถึง

ฝันเป็นจริง..เมื่อไหร่

จงรีบกลับไปดูแลท่านทั้งสอง

วันไหน “ ประสบความสำเร็จ ”

อย่าลืม..ชวนท่าน “ ไปร่วมยินดี ”

อย่าบ่น

เพราะท่าน… ต้องทน, มากกว่าเราเยอะ

ไปเถอะ “ ไปกอดท่าน ”

ก่อนที่, วันนั้น “ ตัวของท่าน..จะเย็น ”

แด่…“ ผู้ให้กำเนิด ”

Facebook Comments

แบ่งปัน